Historia bankowości, czyli po co nam blockchain. Część XI

W 1913 r. w USA powołano ostatecznie System Rezerwy Federalnej (FED), który pełnił funkcje banku centralnego. Zdaniem wielu współczesnych polityków z USA był to początek wielkich problemów kraju.

Początkowo jednak nic na to nie wskazywało. FED był systemem 12 prywatnych banków. Przynależność do niego stała się obowiązkowa i tylko FED miał odtąd prawo do emisji banknotów. Co ważne, początkowo jednak władza nowej instytucji była ograniczona. Realny wpływ na politykę monetarną mieli gubernatorzy poszczególnych. Banków. Na czele Rezerwy stała rada, w skład której wchodziło 7 z nich (od 1923 r. liczba ta wzrosła do 8). Wchodzili do niej Sekretarz Stanu, Kontroler Obiegu, 2 reprezentantów bankierów i 4 przedstawicieli świata  przemysłu, handlu i rolnictwa.

I wojna światowa

Jak łatwo się domyślić po dacie startu systemu, w chwili wybuchu I wojny światowej FED nie był jeszcze w pełni gotowy do działania. Pierwsze wydatki wojenne USA finansowały jeszcze emisją banknotów narodowych. Od 1915 r. zaczęły obowiązywać pieniądze FED, wyglądające mniej więcej jak te znane nam dziś.

Ostatecznie w wyniku wojny USA stały się wierzycielem Europy. W dużej mierze to one sfinansowały działania wojenne. Mimo tego globalna sytuacja gospodarcza była tragiczna. Inflacja w krajach pokonanych i długi „zwycięzców” doprowadziły do zamknięcia się Europy na import ze Stanów. Pierwszym efektem był ostry kryzys w latach 1920-21. Dalszą konsekwencją Wieli Kryzys.

Wielki Kryzys

Więcej o tych wydarzeniach pisaliśmy już tutaj i tutaj. Dziś przyjrzymy się tylko konsekwencjom tego wszystkiego.

Franklin Delano Roosevelt

Słynny krach na Wall Street doprowadził ostatecznie do istotnych zmian w amerykańskim systemie monetarnym. W marcu 1933 r. prezydent Roosevelt zawiesił wymienialność dolara na złoto. W maju Kongres dał mu upoważnienie do dewaluacji dolara. Owy straszak na tyle zadziałał na amerykańskich „ciułaczy”, że zaczęli oni masowo wyzbywać się oszczędności, tym samym rozbudzając koniunkturę. Po pewnym czasie przestali wierzyć w groźbę  i ponownie zaczęli oszczędzać. W odpowiedzi prezydent faktycznie zdewaluował dolara początkiem 1934 r. Efektem było również masowe wyzbywanie się dolarów przez obywateli. Poza tym ustalono dość istotną dla późniejszego systemu wartość złota – 35 dolarów za 1 uncję.

Roosevelt prowadził także politykę „sterylizacji złota”. Banki i osoby prywatne zostały zmuszone do odsprzedania kruszcu państwu. Aż do 1974 r. przepisy ograniczały prawo Amerykanów do dostępu do złota.

CDN.

Podziel się wpisem

One thought on “Historia bankowości, czyli po co nam blockchain. Część XI

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.